BÖLÜM: 1

Andrew Jordan, akşam bürosundan evine döndüğü zaman kardeşi Neddi, yengesiyle beraber divanda oturur gördüğü ana kadar, onun New York'a döndüğünden haberdar olamamıştı. Ned ile Maurren Bob Roys içiyorlardı. Maurren içeriye giren kocasına:

Bonsuvar, Andrew, dedi. Bak ne sürpriz! Ned geldi. Ned'in teni güneşten bronz halini almıştı. Andrew, bu son günlerde, onun nerelerde gezdiğini hatırlamaya çalıştı. Caraib adalarında mıydı? Yoksa büsbütün başka bir yerde mi? İşsiz milyonerlerin daimi davetlisi olan küçük kardeşinin bütün gezintilerini takip etmesine imkân var mıydı? Ned ağabeysine:

Hello, diyordu. Nasılsın? Bu akşam işten geç döndün. Ben şöyle bir hatır sormaya uğramıştım da.. Şimdi de savuşmam lâzım. Beni (Pierre) de bekleyenler var..

Princton üniversitesinde geçirdiği bir tek tahsil senesindenberi, Ned'i (Pierre) de veya buna benzer lokallerde daima bekleyenler vardı. Bunlar, eğer, onun ağına düşmeye can atan genç kızlar değilse, milyonerler, meşhur şahsiyetler veya hiç olmazsa Malaga'nın kuzeyinde hoş bir villâya sahip olabilecek kadar zengin kimselerdi.

Andrew sordu:

- Bir müddet New York'ta kalacak mısın? Ned kokteylinin son damlalarını içtikten sonra cevap verdi:

- Allah bilir... Ben size telefon ederim..

Bunu söyliyerek ayağa kalktı. Ayrılırken Maureen'i yanaklarından öptü. Bu hal Andrew'in garibine gitmişti. Çünkü kardeşiyle karısının aralarının her aman şeker renk olduğunu bilirdi. Ned ağabeysinin omuzuna da eliyle dokunduktan sonra evden çıktı, gitti.
(Giriş)