PARIS GALERİSİ MAĞAZASININ MÜDÜRÜ
- Çok yorulmadınız ya Matmazel?
- Nasıl yorulmadım, bittim.
- Bari satabildiniz mi?
- Ne gezer, kadının otuz dokuz numara ayakları var. Bana boş yere, bir sürü 37 numara ayakkabı çıkarttı. Utanması da yokmuş....
- Neler konuşuyorsunuz böyle?...
Ağır bir ses Paris Galerisi mağazasında çalışan iki güzel satıcı kızın konuşmasını kesti. Bu bir müfettişin sesidir. Müfettişin üzerinde çok iyi bir terzide dikilmiş çok şık bir elbise var. Zira müessesenin müdürü Mösyö Şapölar bütün memurlarının iyi giyinmesini ister.
Müfettiş iyi bir adamdır. Sert bir sesle: «Neler konuşuyorsunuz bōyle» dedikten sonra tavrını değiştirdi.
- Demek çok yoruldunuz öyle mi Matmazeller?
- Yorulduk ta söz mü ya, hepimiz bittik.
Paris Galerisi mağazasının kundura şubesinde çalışan iki Matmazel bugün çok yorulmuşlardı, fakat çok satış yaptıkları için bu satıştan alacakları yüzde, yorgunluklarını unutturacak kadar bol olacaktı. Maamafih, Paris Galerisi mağazasında her günün hasilatı dolgundur
Sabahtan akşama kadar binlerce müşteri buradan çeşit çeşit eşya alırlar. Paris Galerisi on sene evvel küçücük bir dükkândı. Fakat Mōsyō Şapölar'ın idaresi altında bu müddet içerisinde inanılmıyacak derecede tekamül etmiştir.
Saat beş, mağaza tıklım tıklım doludur. Bu saatte her memur bütün gayretile çalışır.
Yorgunluktan alnında toplanan terleri mendilile silen müfettiş Mösyo Lermit birdenbire satıcı kızlardan birisine dönerek sordu:
- Gördünüz mü?
- Neyi?
- Patronu,
- Mosyo Şapölar'ı mı?
(Giriş)