[Bir cinayet, ekseriya daha büyük cinayetlere tekaddüm eder.]
Fransız darbımeseli

«Valde Sultan'ın Gerdanlığı» Rıdvan Sadullah'ın en büyük muvaffakiyetlerinden biridir. Rıdvan Sadullah ile dostluğumuzun başlangıcı, gençliğimizin en hararetli devresine rastlar. İkimiz de gazeteci idik. Çok zengin bir aileye mensup olduğundan gazeteciliği sırf zevk için yapıyordu. Benim gibi o da zabıta işlerine fevkalâde meraklı idi. Conan Doyle'nin, Moris Löblan'ın, Edgar Wallas'ın eserlerini okumakla başlıyan bu merak İstanbul Zabıtası erkânı ile dost olup bazı meselelerde onlara yardıma kadar ilerledi. Rıdvan Sadullah'da nâdir denecek bir nüfuzu nazar vardı. En meşhur polis memurlarını günlerce düşündüren muammalar ona göre iki-üç dakikada hâllediverdiği birer mesele olmuş, bu kudreti ile zabita erkanı arasında takdir ve hürmet kazanmıştır.

Şimdi o günlerden çok uzaktayız. İkimiz de yaşlandık.. Babası ölen Sadullah, bıraktığı büyük servetin idaresini ele alarak gazeteciliği terketti. Beni de kendisine vekili umu yaptı. O zamandan bugüne kalan yegâne miras zabıta işlerine olan merakımız ve Sadullah'ın zabıta erkânı ile sarsılmaz dost- luğudur. İnsan zekâsının ne harikulâdelikler yaratabileceğini ben bu vak'ada gördüm. Her aklıma gelişte ona daha az cazip olmakla beraber (Zekâ düellosu) denmesinin daha doğru olacağını düşünürüm. Birbirini takip eden korkunç, esrarlı, şayanı hayret hâdiseler ortasında cinayet için yaratılmış, alabildiğine geniş bir zekânın hakikat ve adalet ışığı daha üstün bir zekâ ile çarpışması... Granitten bir irade ile çelik kadar sert bir âsab manzumesi karşıkarşıya.. En hesaplı hareket, en şaşırtıcı kurnazlık ve en aldatıcı riva ile silâhlanan fenalığın her türlü karanlığı aydınlatan adalet güneşine ilânı harbi...

Bu gün aradan seneler geçmesine rağmen bu vak'ayı yazmak üzere kalemi elime aldığım zaman içimde ayni ürpertiyi duyuyor, tıpkı o müthiş çarpışmaya şahit olduğum günlerdeki heyecan ile sarsılıyorum. (Kitabın Girişi)