Henry de Vere Stacpoole (9 Nisan 1863 – 12 Nisan 1951) İrlandalı bir yazardı. 1908 tarihli aşk romanı Mavi Göl (The Blue Lagoon) birçok filme uyarlanmıştır. Eserlerini kendi adıyla ve bazen de Tyler de Saix takma adıyla yayınlamıştır.

Stacpoole, 9 Nisan 1863'te Dublin yakınlarındaki Kingstown'da (bugünkü Dún Laoghaire) doğdu; teolog ve Kingstown Okulu müdürü Rahip William Church Stacpoole ile Charlotte Augusta'nın (kızlık soyadı Mountjoy) en küçük oğluydu. Üç ablası vardı: en büyüğü, sağlık ve tıp üzerine kitaplar ve broşürler yazan Florence Stacpoole idi. Henry, tüm varlığını karakterize eden doğa sevgisini, İrlandalı kökenli olmasına rağmen çocukluğunu on iki yaşına kadar Kanada'nın en vahşi ve ormanlık bölgelerinde geçiren annesinin etkisine bağlamıştır. Rahip William 1870 yılında erken yaşta vefat etti ve annesi İrlanda'ya dönerek dört çocuğunu tek başına büyüttü. Yanlış teşhis edilen solunum problemleri nedeniyle, 1871 kışında aile uzun bir süre Güney Fransa'daki Nice'e taşındı. İrlanda'da, Kingstown'dan 100 mil uzaklıktaki Portarlington Yatılı Okulu'nda eğitim gördü. Bu, neşeli bir deneyim değildi; otobiyografik eseri "İnsanlar ve Fareler"de, gürültülü ve kaba arkadaşlarının onu fiziksel ve zihinsel olarak istismar ettiğini, kendisini "babun kafesindeki küçük bir [Kral] Arthur" gibi hissettirdiğini yazdı.

Gençliğinde Pearl Craigie (John Oliver Hobbes olarak bilinir) ile arkadaş oldu ve bu, Belgravia hakkında bir şiir olan ilk yayınını kolaylaştırdı. 1890'da Aubrey Beardsley, Alfred Noyes ve Yellow Book grubunun diğer yazarları ve sanatçılarıyla tanıştı. Bu ortam, ilk romanı olan "Nişanlı"yı (1894) etkiledi; bu, biri zengin diğeri fakir, eğlence için yer değiştiren iki benzer kişi hakkında trajik bir romandı; ancak çok az başarı elde etti. Yıllar sonra, Stacpoole bu hikayeyi "Kendini Kaybeden Adam"da (1918) yeniden anlattı; İngiltere'de zengin benzerini taklit eden parasız bir Amerikalı; ve bu sefer ticari bir başarıydı.

İkinci romanı ise "Pierrot!" oldu. (1896), Fransa-Prusya Savaşı sırasında geçiyor ve bir Fransız çocuk ile ona tıpatıp benzeyen, Prusyalı bir subay kılığındaki psişik ikizi arasındaki belirsiz ilişkiyi konu alıyor; tüm bunlar, genç Fransız'ın bir baba katili olabileceği izlenimini veren bir "aile lanetleri" öyküsü üzerinden anlatılıyor. Hobbes, konuya daha hafif bir yaklaşım önermişti. Pierrot'yu, reenkarnasyon, kılık değiştirme ve eş katli gibi güçlü temaları bir araya getiren Ölüm, Şövalye ve Leydi (1897) izledi. Temaların ve gelişimin özgünlüğü tartışılmazdı, ancak izleyici kesinlikle buna hazır değildi. Bu romanlar ve Tecavüz (1899) ticari olarak başarısız oldu.